Hoe bereid je je voor op een interview met een lijsttrekker?

Ook het voorbereiden van de interviews met de lijsttrekkers, is toch wat anders dan het voorbereiden van een vraaggesprek voor de krant. Normaliter ga ik een gesprek in met hooguit drie à vier vragen. Meer hoeft niet. Afhankelijk van het soort gesprek lees ik me goed in. Neem het laatste interview met Jan Marijnissen. Ik interviewde hem over de Van Randwijklezing. Dan zorg ik uiteraard dat ik de lezing vooraf onder embargo heb, puur ter voorbereiding voor het gesprek. Het is lastig om met iemand over een lezing te praten als je de lezing niet kent. De lijsttrekkerss is een ander verhaal.

Daarvoor heb ik alle elf verkiezingsprogramma’s doorgespit. Daarnaast pak ik er nog eens Tweede Kamerstukken of artikelen uit ons krantenarchief bij om te lezen wat er in een Kamerdebat ook al weer is gezegd. Ook raadpleeg ik collega’s op de redactie om te horen wat de laatste stand van zaken op het gebied van sommige onderwerpen zijn.

De voorbereiding doe ik weliswaar met een Zeeuwse bril op mijn hoofd. Want de landelijke debatten gaan al genoeg over hypotheekrenteaftrek, AOW en economische crisis. Niet dat ik die onderwerpen negeer, maar het heeft geen zin om op de redactie van de PZC in Middelburg in het klein Nova of Den Haag Vandaag te gaan spelen. Wat heeft Den Haag voor Zeeland in petto, is dus de insteek. Het nadeel van die aanpak kan zijn dat je steeds dezelfde soort gesprekken krijgt. Kan zijn. Natuurlijk is er een aantal Zeeuwse thema’s dat regelmatig opduikt: ziekenhuizen, ontpolderen, kernenergie en krimp. Maar alle programma’s bieden voldoende handvatten om op de thema’s te varieëren.

Op basis van wat ik in de programma’s tegenkomen, arceer ik stukken tekst en noteer ik vragen. Uitiendelijk maak ik samen met collega Ernst Jan Rozendaal – voormalig parlementair-verslaggever en degene waarmee ik samen de interviews doe – een selectie. De vragen typen we uit in Word, in een groot lettertype en elke vraag op een nieuw blad. Het zijn niet alleen onze spiekbriefjes tijdens het interview, maar ook ankerpunten. Het gesprek krijgt ermee een kop en staart en heldere structuur. We verdelen de vragen om en om. Inmiddels zijn Ernst Jan en ik zodanig op elkaar ingespeeld dat we ook improviseren. 

De reacties van lijsttrekkers zijn positief. Ze noemen de vragen kritisch, maar roemen de ruimte die ze krijgen om te antwoorden. De lijsttrekkers noemen het een verademing. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. In sommige tv-gesprekken lijkt het eerder te gaan om de interviewer dan de geïnterviewde. Mensen niet laten uitspreken, continue hijgerig vervolgvragen stellen maakt het irritant. We gaan in deze serie gesprekken kritische vragen niet uit de weg, maar proberen mensen wel de ruimte te geven hun punt te maken. Komt dat omdat wij (nog) niet hoeven te letten op kijkcijfers? Wellicht.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Kamerverkiezingen 2010, Lijsttrekkersdebatten PZC

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s