The day after

Oorlog in Irak

Donderdag. De dag na de nacht van het Irak-debat. Kamerleden schuifelen met kleine oogjes weer het Kamergebouw in. Een lange dag, ultra-korte nacht en weer een  vergaderdag. De meeste hebben slechts een paar uur hun bed gezien. Het is nog een geluk bij een ongeluk dat de Raad van State de verdieping van de Westerschelde gisteren niet blokkeerde. Want dan was er nog eens een knetterende ruzie met de Belgen bij gekomen.

Den Haag ontsnapt aan ramp is zwaar aangezet. Belgen stonden al klaar om Nederland aan te vallen (met of zonder volkenrechtelijk mandaat), idem dito. Maar de Vlamingen zouden zeker door het lint zijn gegaan als de verdieping van de Westerschelde zou zijn geblokkeerd. De Vlaamse premier Kris Peeters had premier Balkenende persoonlijk uit crisisoverleg gesleurd en hem duidelijk gemaakt dat hij er nog een joekel van een probleem bij heeft.

Maar gelukkig voor de minister-president doet de Raad van State op de Haagse crisisdag niet moeilijk meer, mag de Westerschelde worden verdiept, ontkurken de Vlamingen de champagneflessen en kan Balkenende koortsachtig doorzoeken naar een uitweg uit het Irak-dossier.

Grappig is het om te zien hoe de Haagse politiek dan werkt. Want het ging gisteren op het Binnenhof maar over één ding: Irak. Nou ja, ook nog een klein beetje over: Irak. Hoe creatief ik ook ben, een Zeeuws aspect kan ik er niet aan ontdekken. Dus ook al hoef ik me met het dossier niet bezig te houden, toch krijg je er een flink staartje van mee. Gewapend met de uitspraak van de Raad van State loop ik bij menig Kamerlid even binnen. “Jij ook nog de beste wensen. Tja, wat een toestand hè? Hoe staat het er nu voor, al iets gehoord?”

Niemand die weet hoe het precies afloopt en dus stof genoeg om eens lekker te bedenken wat er zou kunnen gebeuren. En hoe eindigen dat soort gesprekken dan? Heel voorspelbaar: “Afwachten maar”.

Oh ja, de Westerschelde… Kamerleden zeggen het nog niet, maar je hoort het ze bijna denken. Wat nu weer? ‘Oh, verdiepen mag? Mooi.” Het is geen desinteresse, maar het dossier Westerschelde is wel heel ingewikkeld geworden en de laatste tijd kwam het erg in stukjes en beetjes voorbij in Den Haag. Sommige Kamerleden zijn inmiddels het zicht op het dossier helemaal kwijt.

PVV’er Richard de Mos spant de kroon. Die laat me per mail weten, ik citeer letterlijk (inclusief gebrekkige zinsbouw):  “De Partij voor de Vrijheid wacht vandaag in spanning af over het definitieve oordeel van de Raad van State over het onder water zetten van de Hertogin Hedwigepolder. Mocht dat oordeel negatief zijn, waardoor de Zeeuwen hun geliefde Hedwigepolder naar de haaien zien gaan, dan ga ik desnoods zelf voor de dijken liggen.”

Ik kan er veel over zeggen. Maar het is in en in triest dat Kamerleden zelf niet meer weten waar het over gaat. Het gaat niet over ontpolderen, maar over verdiepen, zou ik willen uitschreeuwen. De onzinnige reactie haalt de PZC dan ook niet.

’s Avonds kan ik het niet laten en volg tot diep in de nacht het debat, weliswaar thuis voor de buis en met de iPhone in de hand om te twitteren. Nu donderdag lijkt de crisis voorlopig afgewend en sluiten de Vlamingen de Zeeuwse Commissaris van de Koningin Karla Peijs weer in de armen. Gehoord de beraadslagingen…. en gaan weer over tot de orde van de dag.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s