Cheese!!!

DEN HAAG-PARLEMENTAIRE PERSTRIBUNE-GROEPSFOTONa twee maanden zomerreces is het circus in Den Haag weer begonnen. Het eerste nummer was vanmiddag het optreden van het voltallige Kamerkorps en het legioen parlementaire verslaggevers op het Binnenhof. En wel voor een groepsfoto; say cheese!!!

Aanleiding voor het feestelijke nummer is de 150ste verjaardag van de perstruibune. Voor mij is het zo vanzelfsprekend dat ik in de plenaire zaal en in commissiezalen achter een tafeltje kan zitten om debatten te volgen. Maar dat was het vroeger helemaal niet, zo blijkt uit een artikel van parlementair verslaggever Max de Bok in de Kamerbode; het interne blad van de Tweede Kamer.

Voordat de voormalige orkestbak in de balzaal (oude zaal) werd omgebouwd tot perstribune ging heel wat gesteggel vooraf. Nutteloos en schadelijk noemden vele toenmalige Kamerleden het voorstel. “Zulk een openbare tentoonstelling zou maar leiden tot bevrediging van nieuwsgierigheid bij sommigen en zucht om door welbespraaktheid te schitteren bij anderen’.

De tegenastanders achtten het ondenkbaar dat ‘het bijzijn van eenige menschen in deze residentie, waaronder nog onbevoegde beoordeelaars en lieden uit het onbeschaafd gemeen’zou leiden tot beredeneerde overtuiging bij het volk.

In het begin maakte de Tweede Kamer dan ook een potje van de perstribune. Met grote regelmaat vergaderde ze als comité-generaal; of op zijn Hollands: met de deuren potdicht.  Maar plaatsen voor de pers kwamen er wel. Welgeteld drie. Uitsluitend voor de verslaggevers van de Nederlandsche Staatscourant. Plek: op de begane grond van de vergaderzaal zelf.

In 1859 werd officieel de perstribune geopend. Veel was het niet: een klein aanhangsel van twee meter onder de publieke tribune. In 1880 was de tribune al te klein en werd ze met 15 plekken uitgebreid. Je moest wel goede oren hebben om te verstaan wat er beneden in de zaal werd gezegd. Want de eerste geluidsinstallatie kwam er pas in 1930. Weer later werden balkons vergroot en kwamen er stoelen met een tafelblad.

Nu is het allemaal heel anders. De pers zit op de eerste rij van de publieke tribune achter keurige schrijftafels. Alleen vaak zijn de tafels leeg. Niet dat er weinig journalisten in de buurt zijn; ze volgen veel vergaderingen vanachter het beeldscherm in de perstoren (in het Kamergebouw). Het past bij de huidige tijd. Het minste of geringste kan dan ook direct worden ingetikt en op internet worden gezet. De mogelijkhedi om vergaderingen via internet te volgen worden de komende jaren verder uitgbreid, zei Kamervoorzitter Gerdi Verbeet tijdens een borrel na de foto in Nieuwspoort. Of je dan van thuis alles kan volgen? In principe wel, maar het blijft een noodzaak in de buurt van de Kamer te blijven. Want alleen dan zijn Kamerleden snel aan te schieten en hou je contact met wat er werkelijk in de Kamer gebeurt.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Algemeen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s