Embargo? Dacht het niet

Hoe vaak ik al niet met mensen in de clinch heb gelegen over een zogenaamd embargo is niet te tellen. Vandaag stuurde de Nederlandse Bijenhoudersvereniging een rapport naar de PZC dat ze morgen aan minister Gerda Verburg (CDA, LNV) gaat overhandigen. Onder embargo. Toch zette ik de inhoud vanmiddag al op de website van de PZC en staat er morgen een artikel in de krant. Tegen de wens van de imkers. Waarom?

Eigenlijk is de regel simpel: een embargo is een wederzijdse afspraak. In politiek Den Haag is Prinsjesdag een goed voorbeeld. Afgelopen september kon ik de stukken de vrijdag voor de derde dinsdag van september al ophalen. Daarvoor heb ik een handtekening gezet en de Rijksvoorlichtingsdienst plechtig beloofd dat ik voor Prinsjesdag niet uit de stukken zou publiceren.

Waarom ik dat doe? Alleen op die manier kun je de duizenden pagina’s doorworstelen om voor de krant van woensdag het Zeeuwse nieuws op een goede en adequate manier te kunnen presenteren. De redactie van NRC Handelsblad tekende het embargo niet, omdat die via een andere bron de hand wist te leggen op de miljoenennota. Elke redactie is daar vrij in. NRC kon er de hand op leggen en publiceerde al op de zaterdag voor Prinsjesdag.

Hieruit blijkt al de essentie van een embargo: het is een wederzijdse afspraak. Regelmatig ga ik akkoord met een embargo om bijvoorbeeld een persconferentie degelijk te kunnen voorbereiden. Afgelopen jaar kwam dat onder andere voor bij de presentaties van rapporten van de commissies Veerman en Nijpels.

Maar wat als iemand een persbericht of een rapport opstuurt en er ‘embargo’ boven zet? Gaat het dan klakkeloos de krant in? Nee. Maar ik voel me in zo’n geval nooit aan het embargo gebonden. Want ik heb degene nooit gevraagd het stuk naar me toe te sturen. Publicatie is dus ook geen schending van het embargo, want er is geen wederzijdse afspraak.

Toch sta ik altijd even stil bij de vraag wie het bericht stuurt. Want gaat het om iemand die nauwelijks ervaring heeft met de media, dan neig ik er naar om niet voor de door de ander gewenste datum en tijd te publiceren.

Anders is het met professionele organisaties en voorlichters. Die behoren de journalistieke wetten te kennen als hun rechter broekzak. Daar is coulance niet vanzelfsprekend.

De Nederlandse Bijenhoudersvereniging is een club die nota bene een Deltaplan overhandigt aan minister Verburg. Deze organisatie is professioneel genoeg om te weten wat een embargo is.

Ik had er vanochtend dan ook niet veel tijd voor nodig om die beslissing te nemen. Natuurlijk stem ik dat af met de chef nieuwsdienst, al is het maar om er verzekerd van te zijn dat niemand anders op de redactie een afspraak met de imkers heeft gemaakt.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Algemeen

Een Reactie op “Embargo? Dacht het niet

  1. Narda

    He Jeff,

    Je hebt groot gelijk!

    Groeten,
    Narda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s