En daar sneuvelt weer een motie

Hoe lang accepteert de Tweede Kamer nog dat minister Gerda Verburg wensen van de Kamer naast zich neerlegt? Deze week stelde de commissie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit vast dat weer een motie niet wordt uitgevoerd.

De minister wil de palingvangst in de maanden september en oktober stilleggen om de aal, een bedreigde diersoort, te beschermen in de periode dat de trek van schieraal het grootst is. De maatregelen die Verburg wil nemen staan in het aalbeheerplan. Ze had al een ‘second opinion’ laten uitvoeren en de vangstbeperking teruggebracht van vier naar twee maanden. Maar dit stuit nog steeds op grote weerstand van vissers en de Tweede Kamer.

Tijdens een overleg op 24 november eiste de Kamer dat Verburg voor de derde keer op zoek gaat naar alternatieven voor het deels verbieden van de palingvangst. De minister zegde dat toe.

Maar de Kamer zag de bui al hangen. Want voor 31 december moet Verburg het aalbeheerplan naar de Europese Commissie sturen.  En wat gaat er dan naar Brussel?  Het huidige plan? Daar stak de Kamer onder aanvoering van CDA-Kamerlid Ad Koppejan een stokje voor.

Een ruime meerderheid droeg de minister op om  voor het eind van het jaar een plan naar Brussel op de bus te doen waarin ‘nog alle ruimte wordt gelaten voor een nadere invulling en het maken van definitieve keuzes ten aanzien van de te nemen maatregelen’.

Wie op 24 november goed tussen de regels door luisterde, merkte al dat Verburg niet expliciet op die wens inging. Deze week kwam de waarheid boven tafel. Ze heeft het huidige plan naar Brussel gestuurd. Wel heeft ze er een brief bij gedaan waarin ze schrijft dat het plan tot april nog kan worden gewijzigd.

Intern Haags geneuzel? Misschien. Maar het ‘gedoe’ over het aalplan staat niet op zichzelf.  Ook andere Kamerwensen – neem de vestiging van regiokantoren van de Voedsel- en Warenautoriteit in het Noorden en Limburg – volgt de minister niet direct op.

Verburg maakt handig gebruik van de huidige politieke verhoudingen. Geen van de coalitiepartijen heeft belang bij gedoe, laat staan een kabinetscrisis. Dat weet Verburg maar al te goed. Ze begaat geen politieke doodzondes, maar zoekt wel steeds de grenzen op van wat kan. Want aangenomen moties dienen te worden uitgevoerd.

Onlangs keurde de Partij voor de Dieren het beleid van de minister af.  Geen enkele andere partij steunde de motie van afkeuring.

Want stuk voor stuk gaat het om onderwerpen waarop regeringspartijen niet het vertrouwen in de minister of haar beleid zullen opzeggen. Ondertussen drukt de minister zoveel mogelijk haar zin door. En de Tweede Kamer? Die staat erbij en kijkt er naar.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Analyse

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s